Er bestaat geen enkele norm die "een kunststof vloer" als geheel certificeert. Wat er wel is, valt in drie groepen die vaak door elkaar worden gehaald: normen voor het product (EN 13813, EN 1504-2, EN 13501-1, DIN 51130), normen voor het bedrijf dat de vloer maakt of legt (ISO 9001, ISO 14001, ISO 45001, VCA), en normen voor de ruimte of het proces waarin de vloer ligt (HACCP, ISO 22000, BRCGS, IFS, ISO 14644, ATEX). Een vloer kan aan de eerste groep voldoen en de tweede en derde groep helpen halen, maar hij kan er nooit zelf aan "voldoen".
De drie groepen
1. Het product: wat kan de vloer aantoonbaar?
Een kunstharsvloer valt onder een geharmoniseerde Europese norm en draagt daarom CE-markering met een prestatieverklaring (DoP). Meestal is dat NEN-EN 13813 voor kunstharsdekvloeren, soms EN 1504-2 als de vloer vooral het beton beschermt. In de DoP staan de geclaimde prestaties met de testmethode erbij: slijtvastheid, hechtsterkte, brandklasse, emissie. Daarnaast zijn er losse producteigenschappen met hun eigen testnorm: de R-waarde voor stroefheid volgens DIN 51130, chemische bestendigheid volgens EN 13529 of ISO 2812, elektrische weerstand volgens IEC 61340-4-1.
2. Het bedrijf: hoe is het proces geborgd?
ISO 9001 (kwaliteit), ISO 14001 (milieu) en ISO 45001 (veilig en gezond werken) zijn managementsysteemnormen. Ze zeggen niets over de vloer, wel over hoe het bedrijf werkt. In de Nederlandse bouw is VCA de meest gevraagde: een veiligheidschecklist voor aannemers, vaak een harde eis om een productielocatie of petrochemisch terrein op te mogen.
3. De ruimte: waar moet de vloer aan bijdragen?
Hier zitten HACCP, ISO 22000, BRCGS en IFS (voedselveiligheid), ISO 14644 (cleanrooms) en ATEX (explosiegevaar). Deze stellen eisen aan de omgeving. De vloer is daar een onderdeel van, net als de wanden, de afvoer en het schoonmaakregime. Een auditor beoordeelt niet uw vloer, maar uw ruimte en uw proces, en kijkt daarbij naar de vloer.

De veelgemaakte fout
Op veel vloerenwebsites staat dat hun systemen "voldoen aan HACCP, ISO 22000, BRC en IFS". Dat is onjuist. Die vier gaan over uw bedrijf en uw proces, niet over een bouwproduct. Wat een vloersysteem wel kan hebben is een keurmerk van een private certificeerder die het materiaal beoordeelt op geschiktheid voor voedselomgevingen. Dat is iets anders, en het is een stuk minder dan de claim die vaak wordt gedaan.
Wat u er praktisch mee doet
Vraag bij een offerte om drie dingen: de DoP van het systeem, het technisch merkblad met de geteste eigenschappen die voor uw ruimte van belang zijn, en een systeemtekening van de opbouw met de details. Daarmee kunt u in een audit onderbouwen waarom deze vloer bij deze ruimte hoort. Een verkoopfolder met een rij logo's kan dat niet.
Alle artikelen in deze reeks
- Wat is het verschil tussen HACCP, ISO 22000, FSSC 22000, BRCGS en IFS?
- Welke eisen stelt de wet aan een vloer in een voedingsmiddelenruimte?
- Wat is een HACCP International-keurmerk op een vloersysteem?
- Wat is ISO 14644 en wat betekent een cleanroomklasse voor de vloer?
- Wat is een ATEX-zone en welke vloer hoort daarbij?
- Wat betekent NEN-EN 13813 voor een kunststof vloer?
- Wat is EN 1504-2 en wanneer geldt die in plaats van EN 13813?
- Hoe leest u een chemische-bestendigheidstabel?
- Welke ondergronden zijn er en wat betekent dat voor uw vloer?
- Welke keuringen en metingen horen bij een kunststof vloer?
- Wat zeggen emissieklassen, ISO 16000 en AgBB over een vloer?
- Wat is een vloeistofdichte vloer en wanneer is die verplicht?
- Welke normen zijn van toepassing op het vloerenbedrijf zelf?
- Wat doet u als het restvocht te hoog is voor een gietvloer?
