Er zijn grofweg vijf methoden: de calciumcarbidemethode, een hygrometer in een boorgat, een capacitieve meter, een weerstandsmeting met pinnen en de ovendroogmethode. Ze meten niet allemaal hetzelfde en ze zijn niet allemaal even betrouwbaar. De kern van de keuze is: wilt u snel een indruk over een groot oppervlak, of wilt u een getal waar u een beslissing op durft te baseren?
De twee vragen die de keuze bepalen
Mag de vloer beschadigd worden? De betrouwbare methoden zijn destructief: u hakt of boort materiaal weg. De niet-destructieve methoden zijn sneller en schoner, maar ze geven een indicatie en geen uitsluitsel.
Meet u het oppervlak of de kern? Een vloer droogt van boven naar beneden. De bovenste centimeter kan kurkdroog zijn terwijl de kern nog nat is. Methoden die alleen het oppervlak zien, missen precies het vocht dat later problemen geeft.
De vijf op een rij
Calciumcarbidemethode (CM). Destructief, en in Nederland de meest gebruikte methode waar in de praktijk beslissingen op worden genomen.
Hygrometer in een boorgat. Destructief, meet de relatieve vochtigheid in de vloer zelf op een vastgestelde diepte. Internationaal in opkomst.
Capacitieve meter. Niet-destructief, werkt met een elektromagnetisch veld. Snel, uitstekend om verschillen in kaart te brengen, ongeschikt als enige onderbouwing.
Weerstandsmeting met pinnen. Niet of licht destructief. Betrouwbaar bij hout, onbetrouwbaar bij minerale ondergronden.
Ovendroging of darrmeting. Destructief en laboratoriumwerk. De referentiemethode waar de rest tegen wordt geijkt.
Hoe wij het doen
Wij gebruiken de capacitieve meter om de ruimte te verkennen en de natte plekken te vinden, en bevestigen die plekken met een CM-meting. Zo krijgt u het beste van twee werelden: dekking over het hele oppervlak en een hard getal op de plekken waar het ertoe doet.
Meet nooit op één plek. Langs buitengevels, in hoeken, onder machines en op plaatsen waar iets heeft gestaan zit vrijwel altijd meer vocht dan midden in de ruimte.