Bij de darrmeting, ook ovendroogmethode genoemd, wordt een monster uit de vloer gewogen, in een oven gedroogd tot het gewicht niet meer verandert, en opnieuw gewogen. Het gewichtsverschil is het water dat erin zat. Dat is de meest directe manier om vocht te bepalen en daarmee de referentie waar andere methoden tegen worden afgezet.
Waarom het de referentie is
Er zit geen aanname in. U meet geen gas, geen veld en geen weerstand, maar letterlijk het gewicht van het verdwenen water. Het resultaat is een gewichtsprocent dat alle water meetelt, ook het water dat bij een CM-meting niet meereageert.
Juist daarom valt een darrwaarde altijd hoger uit dan een CM-waarde op hetzelfde materiaal. Wie die twee door elkaar haalt, keurt een vloer af die goed is of andersom.
Waarom u hem zelden op een bouwplaats ziet
Er is een nauwkeurige weegschaal en een oven met geregelde temperatuur voor nodig, en het duurt uren tot het gewicht stabiel is. Dat is laboratoriumwerk. Op locatie beslissen doet u met carbide of met een hygrometer.
Wanneer hij toch de moeite is
Bij een geschil, bij een schadeonderzoek, of als de uitkomsten van andere metingen elkaar tegenspreken. Dan is een laboratoriumbepaling het antwoord dat niemand meer kan wegpraten.