Bij een weerstandsmeting drukt of slaat u twee pinnen in het materiaal en meet u de elektrische weerstand ertussen. Nat materiaal geleidt beter dan droog materiaal, dus een lagere weerstand betekent meer vocht. Voor hout is dit een goede methode. Voor beton, zandcement en anhydriet is hij onbetrouwbaar.
Waarom het bij hout wel werkt
Hout heeft een voorspelbaar verband tussen vochtgehalte en geleidbaarheid, en dat verband is per houtsoort vastgelegd. Werkt u aan een houten ondergrond, bijvoorbeeld bij een verdiepingsvloer, dan is dit een prima en snelle meting.
Waarom het bij minerale vloeren misgaat
In beton en dekvloer wordt de geleidbaarheid niet bepaald door water alleen maar vooral door opgeloste zouten. Twee vloeren met hetzelfde vochtgehalte kunnen een totaal verschillende weerstand geven omdat de ene meer zout bevat. Daar komt bij dat de pinnen maar een paar millimeter diep gaan, dus u meet opnieuw alleen het oppervlak.
Waar u hem wel voor kunt gebruiken
Als snelle vergelijking tussen twee punten op dezelfde vloer, net als de capacitieve meter. Als u van de ene naar de andere kant van een ruimte loopt en de weerstand daalt sterk, dan weet u dat daar iets aan de hand is. Wat er precies aan de hand is weet u pas na een goede meting.