Krijten en vergelen zijn beide gevolgen van uv-licht op een niet-uv-stabiele hars, meestal epoxy. Het uv breekt de bindingen in de bovenste micrometers af. Het oppervlak verkleurt richting geel of bruin en er ontstaat een losse poederlaag die op uw vinger achterblijft.
Het is cosmetisch, niet constructief
Dit is belangrijk om te weten voordat u schrikt. De aantasting blijft in de bovenste laag. De vloer verliest er nauwelijks dikte of sterkte door en hij laat er niet van los. Wat u verliest is kleurvastheid en glans.
Wel gaat krijten door zolang er uv op valt, en een krijtend oppervlak wordt sneller vuil en is lastiger schoon te houden.
Waarom de ene vloer wel en de andere niet
Het zit in de chemie. Epoxy is aromatisch opgebouwd en daardoor gevoelig voor uv. Aliphatische polyurethanen missen die gevoelige structuur en blijven kleurvast.
Daarom ziet u in de praktijk zelden een kale epoxyvloer achter een groot raam of buiten, maar vrijwel altijd een aliphatische toplaag erover. Die laag beschermt de epoxy eronder en is tegelijk de laag die u over jaren kunt vernieuwen.
Waar het bijna altijd fout gaat
Een strook langs een pui of onder een lichtstraat, terwijl de rest van de ruimte goed blijft. Of een gele baan onder een lichtkoepel in een magazijn. Bij lichte en witte vloeren valt het het sterkst op; bij donkergrijs ziet u het nauwelijks.
Wat u eraan doet
Terugbrengen kan niet, overlagen wel. Schuren, stofvrij maken en een uv-stabiele toplaag aanbrengen. Kies dan meteen de glansgraad die u wilt, want die bepaalt hoeveel u later van krassen en vuil ziet.