Kraters ontstaan als de verse hars een plek op de ondergrond niet wil bevochtigen, vrijwel altijd door een stof met een lage oppervlaktespanning. De hars trekt zich van die plek terug en laat een ronde inzinking achter, soms tot op de ondergrond. In de verfwereld heet dit fisheye.
De gebruikelijke verdachten
Silicone. Uit kitresten, uit onderhoudsspray, uit lossingsmiddel, uit een naburige werkplek waar iemand met siliconenspray werkt. Silicone is het hardnekkigst: microscopisch weinig is al genoeg en het verspreidt zich door de lucht.
Olie en vet. Uit machines, uit hydrauliek, uit een heftruck die over de vers voorbereide vloer reed.
Ontkistingsmiddel. Bij jong beton dat nooit goed is ontdaan van de resten van de bekisting.
Waarom schoonmaken vaak niet genoeg is
Siliconen en oliën trekken in de poriën. U kunt het oppervlak vetvrij maken en toch resten achterlaten die bij het aanbrengen weer naar boven komen. Daarom is mechanisch verwijderen de veiliger route: kogelstralen of frezen tot onder de vervuilde zone.
Een proefvlak kost een uur en bespaart een dag
Vermoedt u vervuiling, breng dan eerst een vlakje van een vierkante meter aan met het werkelijke systeem. Binnen een half uur ziet u of de hars zich sluit of zich terugtrekt. Dat is de goedkoopste test die er bestaat.
Herstel
Een enkele krater slijpt u open, ontvet u en vult u bij. Zit het verspreid over de ruimte, dan zit de bron nog in de vloer of in de lucht. Dan eerst de bron opsporen, anders komt hetzelfde beeld terug in de reparatie.