Een bruikbare bestektekst legt de prestatie vast die de vloer moet leveren, niet alleen het product dat er ligt. Schrijft u alleen een merk en een dikte voor, dan kan iedereen daaronder iets anders leveren en kunt u achteraf weinig afdwingen.
De acht punten die erin horen
De belasting. Wat rijdt eroverheen, hoe zwaar, hoe vaak, met welke wielen. Puntlasten van stellingen. Verwachte temperatuurwisselingen.
De chemische belasting. Welke stoffen, in welke concentratie, hoe lang staan ze erop en bij welke temperatuur. Een lijst met stofnamen zonder concentratie is niet toetsbaar.
De reiniging. Met wat, hoe vaak, bij welke temperatuur, met of zonder hogedruk.
De stroefheid. Met de klasse en de testnorm erbij, en met de reden: nat, droog, met olie.
De eisen aan de ondergrond. Druksterkteklasse, maximale restvochtwaarde met de meetmethode erbij, minimale oppervlaktetreksterkte en vlakheidsklasse met meetlengte.
De details. Kimopstanden en holle plinten met hoogte en strekkende meters, dilataties, aansluitingen op putten en goten, drempels en deurovergangen.
De keuringen. Welke metingen er worden gedaan, door wie, op hoeveel punten en wat er gebeurt als een waarde afwijkt.
De omstandigheden. Welke temperatuur, welke luchtvochtigheid en welke ventilatie de opdrachtgever beschikbaar stelt, en wie daarvoor zorgt.
De fout die het vaakst terugkomt
Een voorgeschreven systeemdikte zonder dat de eisen aan de ondergrond erbij staan. De vloer wordt dan volgens bestek geleverd op een ondergrond die het niet kan dragen, en niemand heeft formeel iets fout gedaan.
Waarom prestatiegericht beter werkt
Schrijft u de prestatie voor, dan kunnen aanbieders met verschillende systemen komen en kunt u ze op hetzelfde vergelijken. Schrijft u een product voor, dan vergelijkt u alleen nog prijzen en niet wat u krijgt.