Cementhuid is het dunne, fijne laagje cement en fijn materiaal dat tijdens het afwerken naar het oppervlak van beton of dekvloer komt drijven. Het is glad en het ziet er netjes uit, maar het is het zwakste materiaal in de hele vloer.
Waarom een net oppervlak juist verdacht is
Hoe gladder en fijner het oppervlak, hoe meer fijn materiaal er is opgedreven en hoe dikker de cementhuid. Een ruwe, korrelige vloer heeft die laag nauwelijks; een spiegelglad afgereide vloer vrijwel altijd.
Brengt u er hars op, dan hecht die keurig aan de cementhuid. En de cementhuid hecht slecht aan de vloer eronder. Het eerste wiel dat er stevig overheen draait, neemt de hele opbouw mee.
Hoe u hem aantoont
Met een oppervlaktetrekproef. Blijft er bij het aftrekken een dun, licht laagje aan de stempel zitten en zit de breuk vlak onder het oppervlak, dan heeft u hem te pakken. De gemeten waarde ligt dan laag.
Een snelle indicatie zonder apparatuur: krassen met een spijker of een muntstuk. Komt er makkelijk een poederig streepje los, dan is de toplaag zwak.
Weghalen doet u mechanisch
Kogelstralen is hier de standaard: het slaat de zwakke laag eraf en legt gezond materiaal met een goed profiel bloot. Frezen kan ook, maar is agressiever en laat groeven achter die weer weggewerkt moeten worden.
Wat niet werkt: alleen vegen, alleen stofzuigen, of etsen met zuur. Etsen was vroeger gangbaar, laat zouten achter en geeft een onvoorspelbaar resultaat.